Tajemniczy bunkier

SA Ley Powiedział Amerykanom, że w jednym z podziemnych bunkrów o kryptonimie Z3, gdzie do ostatnich dni wojny trwał rozwój nazistowskiej broni ściśle tajnej, tuż przed kapitulacją Niemiec, rozprężano pojemniki z bardzo niebezpieczną substancją z powodu sabotażu jeńców wojennych. Jeśli nie wejdziesz do bunkra i nie zlikwidujesz wycieku, zginie co najmniej jedna trzecia populacji kraju. Aby zapobiec tak wielu ofiarom śmiertelnym, Robert Ley jest gotów zejść do lochów.

Reakcja aliantów

Amerykanie są zaniepokojeni. W latach wojny naziści naprawdę rozpoczęli burzliwą działalność pod ziemią, budując ponad 130 podziemnych fabryk. Oczywiście Lei, który zajmował ważne stanowiska i był odpowiedzialny nie tylko za Front Pracy, ale także za organizację pracy przymusowej jeńców wojennych i innych pracowników zagranicznych, mógł naprawdę dużo wiedzieć o nazistowskich tajnych projektach.

Bunkier Z3 i tajne technologie

Bunkier Z3 znajdował się w Weimarze i według Amerykanów naziści zajmowali się opracowywaniem nowych silników do samolotów. Do produkcji paliwa używali nieznanych wcześniej substancji i ogromnej ilości rtęci.

Włączenie ZSRR do operacji

Amerykanie nie mogli pozwolić, by Ley sam zszedł do bunkra, musiał odegrać znaczącą rolę w procesach norymberskich – nazistę oskarżano o zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości. Amerykanie nie chcieli ryzykować wybitnego jeńca, dlatego pod pozorem wypełniania sojuszniczych porozumień do udziału w likwidacji wypadku zaproszono sowieckich specjalistów. Nie mówili o prawdziwym stanie rzeczy, rzucali dezinformację na sowieckie dowództwo o rozwoju przez nazistów silników do okrętów podwodnych pracujących na nadtlenku wodoru. Oczywiście kierownictwo ZSRR było zainteresowane nowym produktem. Pomimo zwycięstwa Związek Radziecki wciąż pozostawał w tyle w wielu badaniach i rozwoju. Na przykład naziści w 1941 roku po raz pierwszy wystrzelili podwodną rakietę z okrętu podwodnego U-511. W ZSRR nawet po czterech latach mogli o tym tylko pomarzyć. Przywódcy sowieccy byli zainteresowani nazistowskim rozwojem broni plazmowej, nowych samolotów w kształcie dysku i broni klimatycznej. Dlatego w ZSRR zdecydowano się na udział w oględzinach bunkra Z3. Jako wykonawca postanowili wysłać do Weimaru chemika samouka, specjalistę od syntezy luminoforów (substancji zdolnych do przekształcania energii w światło), podporucznika Nikołaja Żyrowa.

Nikołaj Żyrow – kim był

Nikołaj Żyrow był prawdziwym pasjonatem nauki. Z powodu śmierci ojca nie mógł zdobyć wyższego wykształcenia, ale już w wieku 25 lat opublikował pierwsze artykuły naukowe na temat syntezy luminoforów. Miał bardzo szlachetne pochodzenie dla ZSRR, ukończył szkołę średnią i samodzielnie ukończył kurs chemii, którego nie nauczano w instytucji edukacyjnej. Przed wojną ukończył kijowską szkołę dowódczą dla artylerzystów, następnie przeszedł na emeryturę, pracował w Moskiewskim Instytucie Badawczym Komisariatu Amunicji, aw 1940 opublikował monografię dotyczącą luminoforów. W latach wojny Żyrow opracował luminofory o niebieskiej poświacie na potrzeby obrony przeciwlotnicz

Misja do Weimaru

Kiedy 6 lipca 1945 r. został wezwany na Łubiankę, Żyrow był pewien, że zostanie mu zaproponowana praca z archiwami nazistów, ponieważ w gimnazjum miał doskonałą znajomość języka niemieckiego. Wydali mu jednak zaświadczenie specjalnie upoważnionego Komitetu Obrony Państwa ZSRR, wzięli abonament za nieujawnianie informacji i wysłali go w podróż służbową do Weimaru. Z niej 42-letni naukowiec wrócił jako zupełnie inny człowiek.

Zejście do bunkra

W Weimarze Robert Ley wskazał wejście do bunkra.
Specjaliści potwierdzili, że windy działają, ale ani Amerykanie, ani Brytyjczycy nie zdecydowali się zejść.
Zrobił to Nikołaj Żyrow.

Niewyjaśnione skutki

Pomimo kombinezonu ochronnego i maski gazowej, Żyrow po powrocie ciężko zachorował i został przewieziony do szpitala.
Doznał poważnych uszkodzeń układu nerwowego, których nie potrafiono wyjaśnić.

Tajemnica bunkra

Żyrow nigdy nie ujawnił, co zobaczył w bunkrze – był związany tajemnicą państwową.
To, co odkrył, pozostało nieznane.

Szpital i punkt zwrotny

Pacjent Żyrow został pilnie przewieziony do Moskwy i umieszczony w szpitalu Botkina, gdzie przebywał do kwietnia 1947 r. Diagnoza, którą postawiono mu przez sowieckich lekarzy, niczego nie wyjaśniała: wirusowa zmiana ośrodkowego układu nerwowego. W szpitalu Żyrow zachwycał się Atlantydą i czytał fragmenty Platona na pamiątkę.

To tutaj, w szpitalnym łóżku, odnalazł nowy sens życia – poszukiwanie starożytnej cywilizacji. Żyrow był pewien, że naziści znaleźli źródło starożytnej wiedzy, co oznacza, że ​​w ZSRR trzeba było otworzyć dział podobny do nazistowskiej organizacji badawczej Anenerbe i dowiedzieć się, gdzie, z jakiego źródła naziści czerpali pomysły na nowe odkrycia.

Odnalezienie Atlantydy

Żyrow został wypisany ze szpitala jako niepełnosprawny z grupy I, ale naukowiec nie zniechęcił się – otoczył się podręcznikami z geologii, geografii i historii i zaczął szukać Atlantydy. Pomimo tego, że w 1948 r. Żyrow otrzymał za całokształt prac stopień doktora chemii, jego nowa działalność nie wzbudziła entuzjazmu wśród władz. Chemik nieustannie wysyłał artykuły do ​​czasopism we Francji i Wielkiej Brytanii, pisał do zagranicznych kolegów i dlatego był ściśle monitorowany przez KGB.

Teoria Atlantydy

W drugiej połowie lat pięćdziesiątych Żyrow był pewien: Atlantyda istniała i powinna słusznie zajmować jeden z działów biogeografii czwartorzędu – geologiczny odcinek czasu, który trwa do dziś. Panna młoda w kręgu. Jak starożytni Słowianie traktowali kobiety?

W 1957 r. ukończono jego dzieło „Atlantyda”, aw 1964 r. publikację naukową „Atlantyda. Główne problemy Atlantydy” ujrzał światło, w którym autor zbadał cywilizację Atlantydy jako okres kształtowania się ludzkości i przekonywał, że Atlantyda rzeczywiście istniała, a na Atlantyku wtedy był ogromny kontynent, który jako w wyniku katastrofy, pogrążył się w otchłani. Żyrow był pewien: naziści w jakiś sposób znaleźli i wykorzystali wiedzę tej cywilizacji, wyprzedzając świat o dziesięciolecia.

Koniec i tajemnica

Śmiertelnie chory chemik miał nadzieję, że w ZSRR jego praca zostanie doceniona, ale tak się nie stało. Nauka radziecka skierowana była tylko na przyszłość, dla wielkiej cywilizacji przeszłości nie było w niej miejsca. Kiedy Nikołaj Żyrow zmarł w 1970 r., całe jego archiwum zostało skonfiskowane i utrzymywane w tajemnicy. Być może nigdy się nie dowiemy, czy zostało to zrobione z zasady „bez względu na to, co się stanie”, czy też kierownictwo ZSRR naprawdę próbowało ukryć coś, co stało się znane z archiwów nazistów.

Zakończenie badań

Ale pomysł poszukiwania starożytnej cywilizacji Atlantydy chętnie podchwycili inni sowieccy naukowcy i pisarze. W 1961 roku, wraz z wprowadzeniem akademika Wasilija Struvego, książki Atlantydy. W poszukiwaniu zaginionego świata została wydana przez Ekaterinę Andreevę. Poszukiwania mitycznej Hyperborei podjął słynny geolog i geograf Władimir Obruchev.

Odkrycia na Atlantyku

W 1974 roku, badając Mount Amper na Oceanie Atlantyckim na głębokości 80 metrów, statek badawczy MSU, akademik Pietrowski, znalazł wyraźne dowody na istnienie starożytnej cywilizacji, która została zniszczona przez kataklizm i zatopiona pod wodą. Mount Amper znajduje się około 380 kilometrów na południowy zachód od przylądka San Vicente na Półwyspie Iberyjskim (współrzędne 35°03’N, 12°54’W, minimalna głębokość 59 metrów). Wielokrotne zdjęcia góry zostały wykonane w 1980 roku przez pojazd podwodny Paisys, a w 1981 roku na Mount Amper spuszczono nawet podwodny dzwon z nurkami. Według naukowców Atlantyda znajdowała się między górą a lądem i pogrążyła się w morzu około osiem i pół tysiąca lat temu.

Zakończenie badań

Niestety, wkrótce potem społeczność naukowa ZSRR uznała badania na Atlantyku za pustą dywersję i wszystkie badania zostały ograniczone. Atlantyda Nikołaja Żyrowa pozostała zamknięta. Materiały w bunkrze Z3 również są nadal klasyfikowane.

Artykuł Tajemnica Atlantydy W Tajemniczym Nazistowskim Bunkrze pochodzi z serwisu Portal unikalnej wiedzy.

Co ważniejsze, naukowcy dopiero niedawno odkryli że termicznie ogrzewane systemy jaskiń Antarktydy mają średnią temperaturę 75 stopni Fahrenheita lub 24 stopnie Celsjusza i mogą ułatwić wygodne życie.Jednak tego niesamowitego odkrycia dokonali już Niemcy Stworzone dziesiątki lat temu i ukryte przed resztą świata.

Towarzystwo Vril i kontakt z istotami pozaziemskimi

W latach dwudziestych XX wieku Towarzystwo Vril miało pięknei utalentowane niemieckie medium, Maria Orsic, zaczęła Komunikuj się telepatycznie z grupą obcych z Aldebaran.Ci kosmici wyglądający na ludzi zaczęli wyjawiac szczegółowe opisy mechanicznie,zbudowanych prototypow latających dyskow .Obcy z Aldebarana byli sprzymierzeńcami znacznie potężniejszej i niebezpiecznej grupy: Reptilian.Po tym, jak Adolf Hitler został kanclerzem Niemiec w 1933 r.,Reptilianie wzięli udział w bezpośrednich wydarzeniach.Hitler dowiedział się o pracy Orsic i przekonał ją, by dołączyła do jego rządu.

Zaproponował jej środki do realizacji projektu opracowania tej technologii ,wkrótce potem rząd Hitlera zawarł porozumienie bezpośrednio z gadzimi kosmitami.Gady oferowały nie tylko zaawansowaną technologię,ale także mapy przedstawiające rozbudowany system jaskiń i tuneli na Antarktydzie.

Ekspedycja Neuschwabenland i baza na Antarktydzie

W 1938 roku Hitler wysłał morską wyprawę, aby znaleźć te systemy jaskiń i tuneli.Wyprawa „Neuschwabenland” zakończyła się sukcesem i znalazła ukryte wejścia do rozległego systemu jaskiń podziemnych.W czasie II wojny światowej Niemcy wysłali zapasy i personel, aby zbudować fortecę pod lodem.W 1944 r. Ogłosił to admirał Karl Dönitzże ukryta forteca byla nie do zdobycia.To tutaj Niemcy zbudowali swoje latające dyski z zaawansowaną bronią laserową.Podczas gdy Niemcy nadal otrzymywali pomoc od Reptilian,zawarłi ten okropny układ z Adolfem Hitlerem.

Powstanie Mrocznej Floty

W zamian za zaawansowane technologie .Niemiecy Zbudowali flotę kosmiczną obok siebie ze swoimi sojusznikami z kosmosu do walki w wojnach międzygwiezdnych.Ta nowa Mroczna Flota wystartowała podczas II wojny światowej

Operacja Highjump i starcie

Admirał Richard Byrd został wybrany na dowódcę amerykańskiej floty morskiej aby znaleźć niemiecką fortecę na Antarktydzie.To była tajna misja.Dostała rolę naukową ustalania faktów.Operacja High jump rozpoczęła się pod koniec 1946 roku i oficjalnie składała się z 4700 ludzi, 13 statków i 33 samolotów.W skład floty wchodził również USS Philippines Sea,najnowszy lotniskowiec Marynarki Wojennej, przewożący do 1000 sztuk najbardziej zaawansowany samolotow bojowych wojskowych .Admirał Byrd miał dokonać ataku lądowego i morskiego przytoczyć podziemną niemiecką fortecę.W końcu jednak bitwa o Antarktydę była okrutna i krótka.

Wszystkie ich samoloty zostały zniszczone, a siły lądowe marynarki wojennej zadawano ciężkie straty.Większość okrętów marynarki wojennej mogła wrócić do Stanów Zjednoczonych aby rozpowszechniać wieści o ich druzgocącej porażce.

Tajne działania USA

Zanim jego głos został uciszony w USA Admirał Byrd publicznie ostrzegł przed nowym wrogiem,który potrafił latać od bieguna do bieguna z niesamowitą prędkością.Po 1947 roku Dark Fleet zaczął latać nad amerykańską przestrzenią powietrzną.Prezydent Truman wydał rozkaz „zabicia”wiele samolotów Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych zostało zniszczonych przez Mroczną Flotę.Natomiast Mroczna Flota nie miała prawie żadnych strat, na które mogłaby narzekać.

Porozumienie z rządem USA

W 1952 roku Ciemna Flota była w stanie bezkarnie latać nad Waszyngtonem.Rząd Trumana został zmuszony do podjęcia tajnych negocjacji.Wkrótce potem urząd objął prezydent Eisenhower.Pomimo obaw związanych z podpisaniem umów z Mroczną Flotą,skłonił się pod naciskiem doradców ds. bezpieczeństwa narodowego.Umowa została zawarta do 1955 roku.

Galaktyczna Federacja i konflikt

W rezultacie Mroczna Flota szybko rosła pod względem wielkości i mocy i stała się zagrożeniem dla wielu pokojowych cywilizacji obcych.Ludzkość jest za to odpowiedzialna chociaż nie wie o istnieniu Mrocznej Floty.Galaktyczna Federacja Światów wysłała przedstawiciela aby spotkać się z Eisenhowerem w sprawie poprzedniej oferty należy podkreslic ze.Federacja chciała zapewnić ludziom wysoką jakość życia,

tak długo, jak kraje świata nie będą szukać uzbrojenia wojskowego i szukac broni nuklearnej.Przedstawiciel ostrzegł przed poważnym zagrożeniem, jakie stanowi Mroczna Flota i podkreślił potrzebę człowieczeństwa aby poznać prawdę i przebudzić się.

Tajne organizacje i przyszłość

Po odrzuceniu Federacji Galaktycznej rozpoczęła szeroko zakrojona tajną operację,gdzie bezpośrednio kontaktowała się z osobami z całego świata aby pokazac im prawdę, aby mogli dzielić się prawdą z innymi,ich celem jest nadal zwiększanie ludzkiej świadomości i obudźic tłumy.Potężne grupy, takie jak Earth Alliance,sprzymierzony z Federacją Galaktyczną.Earth Alliance of White Hats składa się z politycznych, wojskowych,liderów dyplomatycznych i naukowych ramię w ramię z tajnym programem kosmicznym Marynarki Wojennej „Sun Guardian”.Obecnie trwa wyzwolenie ludzkości.Wokół nas rozwijają się ekscytujące nowe wydarzenia.Co najważniejsze, ludzkość podjęła wspólną decyzję: Obudzic się i ujawnic wszystkie kłamstwa.

Podsumowanie

Artykuł Mroczna Flota Antarktydy pochodzi z serwisu Portal unikalnej wiedzy.

Niemieckie ekspedycje na Antarktydę

W latach trzydziestych XX wieku Niemcy zorganizowali wyprawę badawczą na Antarktydę. Ekspedycja ta miała na celu przede wszystkim badania geograficzne oraz oznaczenie nowych terenów. Region nazwany później Nową Szwabią był wówczas przedmiotem zainteresowania wielu państw.
W niektórych opracowaniach pojawiają się sugestie, że oprócz oficjalnych badań geograficznych Niemcy mogli interesować się również możliwością stworzenia tam zaplecza logistycznego lub bazy, która mogłaby funkcjonować z dala od głównych szlaków wojennych.

Tajemnica jeziora Wostok

Jednym z najbardziej zagadkowych miejsc na Antarktydzie jest jezioro Wostok. Znajduje się ono pod grubą warstwą lodu i przez miliony lat pozostawało odizolowane od powierzchni. Odkrycie ogromnego zbiornika wody pod lodową pokrywą wywołało duże zainteresowanie środowiska naukowego.
Dla niektórych autorów zajmujących się teoriami dotyczącymi tajnych baz Antarktyda stała się miejscem licznych spekulacji. W takich interpretacjach jezioro Wostok pojawia się często jako potencjalny obszar, który mógłby być związany z ukrytymi instalacjami lub nieznanymi wcześniej strukturami.

Czy naziści mogli stworzyć tajną bazę na Antarktydzie

Jedna z teorii zakłada, że pod koniec II wojny światowej niemieckie okręty podwodne mogły transportować ludzi, dokumenty oraz sprzęt w odległe rejony świata. W niektórych publikacjach pojawiają się sugestie, że część tych transportów mogła być skierowana właśnie w stronę Antarktydy.
Według zwolenników tej hipotezy w niedostępnych rejonach kontynentu mogła powstać ukryta infrastruktura lub baza przeznaczona do dalszych badań technologicznych. Jednak większość historyków podkreśla, że brak jest jednoznacznych dowodów potwierdzających istnienie takiej instalacji.

UFO i technologie III Rzeszy

W kontekście tych teorii często pojawia się temat eksperymentalnych konstrukcji lotniczych opracowywanych przez niemieckich inżynierów pod koniec wojny. W różnych publikacjach wspomina się o projektach nietypowych maszyn latających, które miały być testowane w tajnych ośrodkach badawczych.
Zwolennicy tej hipotezy sugerują, że rozwój takich technologii mógł doprowadzić do powstania pojazdów przypominających opisywane później UFO. Choć wiele z tych teorii opiera się głównie na spekulacjach, temat ten wciąż wzbudza zainteresowanie osób zajmujących się historią tajnych projektów wojskowych.

Artykuł Czy UFO pochodziły z niemieckich nazistowskich baz w pobliżu jeziora Wostok? pochodzi z serwisu Portal unikalnej wiedzy.