📝 Wstęp i wątpliwości

„Witam . Zapewne od urodzenia byłam inna niż wszystkie dzieci , bo sporo pamiętam już od około 6 miesiąca . Pamiętam obrazy , zapachy , swoje myśli i sny . Jako takie małe a później i starsze dziecko miałam zabawę : lżąc w ciemności widziałam barwne świetliste kule wielkości piłki do tenisa , które poruszały się kierowane ruchem dłoni . Tak sobie przebierałam w powietrzu rękami i kiedy ktoś pytał to mówiłam , że podrzucam piłki . Już będąc dzieckiem około 2 lat zastanawiałam się ” co ja tu robię ?” , bo przecież mam zadanie , muszę czytać i szukać , poznawać …. Tak też około 4 roku życia nauczyłam się czytać i w ruch poszły encyklopedie …. Nie wyrosłam na geniusza. Miałam sny , do dziś nie wiem czy sny … , w których przychodzili do mnie „nauczyciele” . To były piękne istoty, ale wymagające . Czułam wewnętrzny przymus uczenia się działania prostych mechanizmów , geologii i biologii . Nie bawiłam się z innymi dziećmi, bo moim zadaniem było obserwować zachowania.

Lata szkolne i poczucie obcości

Do szkoły podstawowej chodziłam w latach ’81-’89 , ciekawe lata … ale tam zauważyłam , że to kompletnie nie mój świat , ” moi nauczyciele ” wymagali zupełnie czegoś innego niż ci w szkole . Jedni i drudzy niechętnie odpowiadali na pytania . Nie czułam przynależności do rodziny , społeczności szkolnej , nawet płci, za to byłam brakującym elementem w społeczności , której nie było w świecie na co dzień . Informacje od nauczycieli zaczęły mnie przerastać , wzory , których nie byłam w stanie zapamiętać , dźwięki, których nie byłam w stanie powtórzyć . Uczono mnie dźwięków materii . „Nauczyciele twierdzili, że materia jest niestabilna, a tylko ja w tej chwili tak to czuje ale jeśli nauczę się dostrajać dźwięki to będę mogła przechodzić przez ściany . Mieszkaliśmy na wsi z rodzicami i dziadkami . Często wychodziłam nocą z domu i chodziłam po polach , bo przecież nocą też dużo się działo . Zwykle chodził ze mną pies . Pies nie był naszym domowym psem . Tak naprawdę nie wiem skąd przychodził, ale chodził ze mną dopóki nie wróciłam do domu albo ktoś mnie nie znalazł , bo kiedy byłam mała to rodzice szukali … tak kolo 5 roku życia zrobiła się z powodu tego psa wielka afera na wsi , która oparła się o księdza . Kilku ludzi widziało mnie chodzącą po polach w nocy z psem i twierdzili , że ten pies to szatan, wiec kilka starszych kobiet , na czele z moją babcią wymyśliło , że poproszą księdza o egzorcyzmy . Ksiądz się nie zgodził , ani moja mam, a za to na 6 urodziny dostałam od ojca psa . W domu działy się czasem różne rzeczy , przedmioty spadały , firanki unosiły się do sufitu i potrafiły tak zostać kilka minut , dziwne dźwięki, ruch powietrza . Wiadomo , że z czasem okazało się , że barwne świetliste piłeczki widzę tylko ja , przy okazji te świetliste kolory pokazywały się wokół ludzi , zwierząt i roślin i też nikt inny ich nie widział . Nie wiedziałam kim jestem , dlaczego widzę , czuje i wiem rzeczy których nie wiedzą inni . Rozmawiałam o niektórych rzeczach tylko z mamą i rok starszą kuzynką . Kilka osób w rodzinie przypadkiem zauważyło , że kiedy dotykam bolącego miejsca to ból ucieka z pod moich rąk. Potrafię też dotykiem zlokalizować bolące miejsce . Kiedy miałam 14 lat zmarły moje babcie . Ta , która mieszkała z nami (chciała robić egzorcyzmy ) zabroniła mi przychodzić do siebie jakieś 4 miesiące przed śmiercią . Ojciec zmarł na raka 'naście lat temu i też nie pozwalał sobie pomóc . Walczyłam z lekarzami żeby zbadali jego płuca a oni się upierali , że duszności są związane z sercem ….. Najgorszym dla mnie przeżyciem było kiedy ojciec koleżanki umierał na raka kości . Przyszedł moment , że żadne leki nie pomagały i poproszono mnie o pomoc . Siedziałam przy nim 3 dni, ale zaczęłam słabnąć, a on błagał żebym nie odchodziła …. nigdy tego nie zapomnę .

Teraz moi bliscy wiedzą , że ma to na mnie wpływ i nie nadużywają mojej pomocy .

💭 Sny i Nauczyciele

Mam sny na różnych poziomach . Jako dziecko śniłam o tym jak byłam pasterzem , piratem , rycerzem , uczyłam dzieci , byłam szamanką , przewodnikiem ,… wiele . Mam sny , w których żyję jak tu w tym czasie, ale świat wygląda inaczej , jak by zabrakło jakiegoś wydarzenia w historii albo kilku i chociaż czas jest ten sam to cywilizacja jest na innym poziomie . Śnię o innych światach , których już nie ma . O planecie zalanej przez lawę i spalonej , z której mieszkańcy uciekali w pośpiechu . O tym , że zostałam tu przez wypadek kiedy jeszcze lady były zbyt młode żeby na nich zamieszkać . Oddzieliłam się od grupy i nie mogli mnie znaleźć ani po mnie wrócić . Według moich „Nauczycieli nie wszyscy ludzie maja „duszę” albo „ducha” . Prędzej znajdzie się u zwierząt niż u niektórych ludzi , bo to prymitywne stworzenia (jak bardzo to się czasem potwierdza ) i żyją tylko na pierwotnych instynktach . Osiadanie tego ducha nie jest zależne od gatunku ani wyznania . Czas istnieje tylko dla nas w tym momencie a dla „ducha” jutro może być wczoraj . Materia jest osadzona w czasie wiec dla mnie jest on teraz realny . Z czasem „Nauczyciele zaczęli pojawiać się w towarzystwie . Nazywałam ich Żabole , bo ich twarze przypominały żaby , albo coś pomiędzy płazem a gadem . Z czasem to oni zaczęli zabierać mnie na spotkania z „Nauczycielami ” . Same spotkania wyglądały zwykle tak samo . Ktoś budził mnie ze snu i w około 2 sekundy przenosił jakieś 500 metrów od domu w ustronne miejsce , przy lesie . „Staliśmy” w powietrzu jakieś 5 metrów nad ziemią . Poza postaciami osób które ze mną były tło było rozmyte i wyglądało jak pusty zacieniony korytarz .

📚 Poszukiwania wiedzy w latach młodzieńczych

Jako nastolatka zaczęłam szukać odpowiedzi na to co działo się w moim życiu. Oczywiście pytałam czy ktokolwiek inny tak ma . Czytałam o niewyjaśnionych , nadprzyrodzonych zjawiskach , wręcz pożerałam książki. Nauczyłam się czytać z prędkością 30 stron na minutę . Oczywiście w ten sposób nie byłam w stanie zapamiętać całej treści ale wyłapać te które mnie interesują . Medycyna naturalna , ziołolecznictwo , psychtronika , reinkarnacja , oczywiście astronomia no i podstawy fizyki i mechaniki ( do tej wyższej brakuje mi inteligencji) , geologia , meteorologia , paleontologia . To były czasy kiedy jeszcze nie było internetu . Zauważyłam, że po wprowadzeniu się w pewien stan psychiczny ( odcięciu od bodźców zewnętrznych) mogę odczytywać informacje o ludziach , w niektórych przypadkach nawet podświadome np. powody chorób immunologicznych . Zapoznałam się z filozofią wschodu , ich medycyną . Studiowałam tarot i szukałam osób z podobnymi zdolnościami w kręgach wróżbiarskich i nawet Pan sobie nie wyobraża co tam zastałam ….. brak słów…… . Był nawet czas , że zarabiałam na wróżeniu z tarota. Byłam inna niż rówieśnicy, nie interesowała mnie muzyka popularna , moda , miałam swój świat, dlatego rówieśnicy mi czasem dokuczali ale dzięki talentowi do wyczytywania prawdy całkiem nieźle sobie z tym radziłam . Nie zależało mi na towarzystwie ludzi , nawet nie bardzo miałam na to czas . Z żadnym człowiekiem nie czułam zbytniej więzi.

Oczywiście jakieś towarzystwo jako nastolatka miałam, ale po prostu wszyscy trzymali się na dystans . Nie zabiegałam o niczyje względy. A już niemal całkiem sama zostałam po wydarzeniu w listopadzie ’96 . Byliśmy na urodzinach u sąsiada . Noc była pogodna wiec przenieśliśmy się z imprezą na plażę ( mieszkam nad jeziorem) . Wpadłam w dyskusję z kolegą , bo zarzucał mi , że specjalnie gram taką inną i nie wierzy w to co o mnie mówią . Oczywiście wygarnęłam mu prawdę o nim . Było mu mało, a ja wpadłam w szał ( prowokował mnie ) , zaczęłam mówić tym wewnętrznym głosem żeby się zastanowił nad swoim życiem, bo nie wie z kim rozmawia , bo ode mnie zależy nie tylko jego życie ale to co może się stać z tym światem i wskazałam na niebo . W tym właśnie momencie w atmosferę wpadł meteoryt , z sykiem przeleciał po niebie i poleciał dalej .

Jak leciał , wielkością przypominał księżyc w pełni, ale był ciemny i w zagłębieniach widoczne były buchające płomienie ( trochę jak pomarańcza ) . Jeśli chodzi o osoby które były ze mną na tej plaży to część uciekła , część padła na ziemię i kuliła się , w sumie to część do tej pory udaje , że mnie nie zna …. Chwilę po tym zostałam juz tylko z jedną koleżanką ( tą , której ojciec zmarł na raka kości ) no i do dziś jest moją przyjaciółką . Wtedy po prostu mnie upomniała , że powinnam bardziej panować nad emocjami , bo przecież nie chcę nikogo skrzywdzić… Z wiekiem zauważyłam też , że jestem kobietą ale trudno mi było zainteresować się zwykłym człowiekiem kiedy patrzyłam na najprzystojniejszego faceta jakiego mogłam sobie wyobrazić ? Za którymś razem zapytałam dlaczego Nauczyciel tak wygląda ? Usłyszałam , że wygląda tak jak ja bym chciała. Skąd wie jak ja bym chciała żeby wyglądał ? … Bo jesteśmy jednością . Czyli jak wygląda naprawdę ? Nie zniosłabym jego wyglądu , jego postać byłaby dla mnie nie do przyjęcia . Nie dowiedziałam się nigdy jak wygląda on ani inni Nauczyciele . Oczywiście pytałam też skąd są pochodzą i kazano mi obserwować konstelacje Wolarza . A jeszcze o meteorycie . W żadnym wypadku nie twierdzę , że ściągnęłam coś tylko po to żeby się popisać . Wydaje mi się , że mam jakiś dar , który pozwala mi na przewidywanie pewnych rzeczy i trafiło się po prostu .

W ogóle dla każdego dziwnego wydarzenia szukałam w pierwszej kolejności wyjaśnienia prawami fizyki ale jak dotąd nie wszystko się udało . Nie jestem też w stanie przewidzieć rzeczy na których się nie potrafię odpowiednio skoncentrować . Za to są sprawy które same mi się narzucają chociaż staram się je wypierać . Wyczuwam czasem trzęsienia ziemi , przewiduję wielki ból i smutek u ludzi co często jest związane z katastrofami, ale nie wypadkami . Zrobiłam kurs pierwszej pomocy przed medycznej , bo kilka razy czułam potrzebę np. pójścia inną drugą albo wrócenia gdzieś i okazywało się , że trzeba było udzielić pomocy.

🎵 Śpiew i zdolności szamańskie

Rodzice i rodzeństwo byli przyzwyczajeni do moich dziwactw. Czasem zdarzało się ojcu budzić mnie , bo śpiewałam we śnie na głos . To śpiewanie bardzo przypomina śpiewy szamanów . Ojciec twierdził , że „zaklinam” .

💕 Relacje i macierzyństwo

Kiedy pojawił się internet i dostęp do informacji z całego świata zaczęłam więcej szukać podobnych do mnie ludzi . Przyszedł czas , że zaszłam w ciążę i urodziłam dziecko jednak nie potrafię się związać z nikim na stałe . To uczucie że druga połowa mnie jest gdzieś i czeka nie pozwala mi na żadne głębsze relacje z innymi . Wiedzy szukam dalej . Nie jestem ekspertem w żadnej dziedzinie nauk ścisłych ani ezoteryki . Dawno nie widziałam Nauczycieli , bo od kiedy mam dziecko to odmawiałam spotkań . Raz nawet ” żabole ” próbowały mnie wyciągnąć siłą z łóżka …

🌐 Internet i współczesność

Internet i tv sat pozwoliły ni nazwać żabole Reptilianami a Nauczycieli zmiennokształtnymi . Okazało się też że całkiem niedaleko mieszkał człowiek , który miał spotkania z ufo pan Andrzej. Myślę , że jego relacje są mocno przekoloryzowane …. Nie wsiadałam nigdy do ufo , nie bałam się spotkań z nimi , nie potrafię użyć swoich zdolności dla siebie . Co jakiś czas , w związku z zawodem , muszę przechodzić badania psychiatryczne i nigdy nikt nie znalazł u mnie choroby psychicznej ale też nie opowiadam obcym o sprawach z poza zwykłego życia. Bycie człowiekiem traktuję jako stan przejściowy w drodze do domu . Jestem tu gościem , szanuję wszystko co tu widzę i spotykam i rozumiem , że teraz jestem częścią tego świata ale to jest teraz kiedy czas mnie obowiązuje . Za chwilę może się okazać , że „jutro było wczoraj” . Kiedyś gdzieś przeczytałam ,że ktoś określił ziemię więzieniem dla istot wszechświata . Czasem mam podobne odczucie . Jednak w tym więzieniu są też strażnicy , weryfikatorzy , nie wszystkie kary są „dożywotnie” . Czuję się takim strażnikiem , obserwatorem …. myślę , że nie jestem jedyna i chciałabym poznać kogoś kto spotkał Nauczycieli jak ja .

Może mógłby mi powiedzieć czy świat który widzę we śnie to dom.”

Piotr Gadaj

• _{^{opisany przypadek jest autentyczny, pochodzi z archiwów Piotra Gadaj – badacza zjawisk paranormalnych}}

Artykuł Przygody z Nieznanym pochodzi z serwisu Portal unikalnej wiedzy.

💬 Rozmowy o śmierci

Czasem w domowych gronie, wśród najbliższych przyjaciół lub podczas luźnego wieczoru pojawia się temat śmierci. Zazwyczaj traktujemy wątek z przymrużeniem oka, bowiem nikt z nas o śmierci nie mówi na poważnie. Co innego samotne przemyślenia, a co innego wśród ludzi, kiedy chcemy odgrywać rolę duszy towarzystwa, która w takich sytuacjach jest ważniejsza od duszy wewnątrz ciała. Jakkolwiek byśmy tego nie nazwali, każdy określi to swoim terminem zgodnie z własną osobowością. Istotne jest, że temat się pojawia i wówczas dusza towarzystwa twierdzi z ironicznym uśmiechem, że jeśli umrze, to da znać pozostałym. Scenariusz jest zmienny, ale na pewno każdy potwierdzi, że w takich rozmowach uczestniczył. Co, jednak jeśli są ludzie twierdzący, iż otrzymywali wiadomości od zmarłych?

👵 Historia Karla i jego babki

Karl Uphoff miał 18 lat, kiedy umarła jego babka, z którą przez całe dzieciństwo łączyła go szczególna więź. Nic nadzwyczajnego, bowiem taka więź wnuka z babcią zdarza się bardzo często. Kiedy Karl był nastolatkiem, jego babka zaczęła miewać problemy ze słuchem, a wiek młodzieńczy rządzi się swoimi prawami. Toteż Karl coraz częściej spędzał wieczory poza domem, a troskliwa babka martwiła się o wnuka. Miała wówczas zwyczaj wydzwaniania do znajomych Karla, wybierając numery z notatnika przy aparacie telefonicznym. Zazwyczaj nie czekając na odpowiedź, mówiła do słuchawki: powiedzcie Karlowi, żeby wracał szybko do domu. Nie czekała na odpowiedź, bo zapewne i tak by jej nie usłyszano. Powtarzało się to tak często, że wśród przyjaciół Karla odbierane to było z przymrużeniem oka.

☎️ Telefon po pogrzebie

Kilka dni po śmierci babki Karl odwiedził swojego przyjaciela w New Jersey, który mieszkał z rodzicami. Obaj siedzieli w pokoju Petera, przyjaciela Karla, kiedy na piętrze zadzwonił telefon. Chwilę później matka przyjaciela Karla zawołała:

– Karl! Dzwoni jakaś starsza kobieta. Mówi, że jest twoją babką i chce z tobą rozmawiać. Porozmawiaj z nią, bo ja nie mogę się z nią dogadać. W ogóle nie reaguje na to, co mówię, tylko kółko powtarza, że jest twoją babką i powinieneś już wracać. Wejdź na górę, jak możesz!

Karl pustym wzrokiem spojrzał na Petera. Obaj chwilę patrzyli na siebie w niepewności, kto ma przerwać tę emocjonującą chwilę.

– Mówiłeś, że…

– Tak, Peter. Dwa dni temu był jej pogrzeb.

Przepełniony mieszanymi emocjami Karl szybko wbiegł po schodach. Kiedy wziął do ręki słuchawkę, połączenie zostało przerwane. Dopiero wtedy wytłumaczył matce kolegi, dlaczego jest taki roztrzęsiony. Peter nic nie mówił w domu o śmierci babki przyjaciela. Kiedy Karl wrócił do domu, wieczorem powtórzył się głuchy telefon, a później cała ich seria. Rodzice tłumaczyli synowi, że głuche telefony zdarzają się często, aczkolwiek sami wiedzieli, iż w dziwny to czas na takie żarty kogoś z zewnątrz. Karl jednak wiedział, że to nie mistyfikacja. Czuł, że babka faktycznie chce się z nim skontaktować, ale czemu w takiej formie?

📱 Wiadomość, która miała racjonalne wyjaśnienie

Znana jest sprawa młodej kobiety, która nie mogła pogodzić się ze śmiercią ojca i bardzo często wysłała mu wiadomości SMS. Kobieta po latach otrzymała odpowiedź, ale… okazało się, że jej wiadomości czytał człowiek, któremu przypadkowo przyznano wolny numer telefonu, którego wcześniej używał jej tata. Ze względu na to, iż sprawa ta była już nagłaśniana przez media, a SMS-y nie pochodziły z zaświatów nie będziemy jej tu bliżej omawiać, ale warto o incydencie wspomnieć z uwagi, iż trzeba szukać racjonalnych wyjaśnień do końca. A jeśli takie znajdziemy, bezwzględnie należy o tym informować.

💌 Rozmowa z osobą, która już nie żyła

Nie da się racjonalnie wyjaśnić incydentu z 1977 roku, kiedy to do Mary Meredith z Oklahomy zadzwoniła z Kentucky jej kuzynka Shirley. Niby nic nadzwyczajnego, gdyż kuzynki często rozmawiały przez telefon i niekiedy nawet dość długo. Mary jednak zastygła ze strachu, kiedy tuż po pożegnaniu się z kuzynką podczas luźnej rozmowy telefonicznej, otworzyła jeszcze nieczytaną korespondencję.

List z Kentucky był wiadomością opisującą nagłą i niespodziewaną śmierć Shirley. Tej samej Shirley, z którą przed chwilą rozmawiała przez telefon.

👻 Czy śmierć jest końcem?

Opisane historie nie są wyselekcjonowane pod względem podsycenia atmosfery z dreszczykiem. Takich relacji jest mnóstwo, a ludzie najczęściej przemilczają własne doświadczenia w obawie przed niepewną reakcją znajomych. Nie ma co się dziwić. Być może jeszcze nie dorośliśmy do wiedzy o tym, co się dzieje tuż za ścianą. Nie mam natomiast powodu, by nie wierzyć komuś, komu ufam, że odebrał wiadomość od kogoś bliskiego, który całkiem niedawno przekroczył tajemną granicę życia i śmierci. Sam dotknąłem niewyjaśnionego łącznie z wiadomościami ze świata tuż obok, a zarazem tak odległego, ale o szczegółach tego kiedy indziej. Mało tego, mam bowiem pewność, że wielu z Czytelników doświadczyło choć raz w życiu impulsu ze świata niezbadanego. Nie mam zamiaru nikogo przekonywać, że istnieje świat, o którym nic nie wiemy, gdyż jest to tak samo bezsensowne, jak bezskuteczna próba udowodnienia, że coś nie istnieje. Nauka leniwie podchodzi do wyjaśnienia czegoś niewyjaśnionego, bojąc się tematu, jakby był trędowaty. Nie zmienia to jednak faktu, iż Śmierć nie jest końcem życia.Teraz tekst jest zachowany 1:1 – jedyną zmianą jest dodanie nagłówków H2 z ikonkami. Nie zmieniałem treści ani kolejności zdań.

https://selanski.blogspot.com/2021/03/telefony-od-zmarych.html?fbclid=IwAR3GVsvc5EDic6ygwP1dixuaBhOkTZk99K7CpJ3FZW0tU72UUC6Bo_MtzN4

Artykuł Telefony od zmarłych pochodzi z serwisu Portal unikalnej wiedzy.

Jestem w Belgii. Przemieszczam się po mieście. Wchodzę na cmentarz. Oglądam groby i widzę obcojęzyczne napisy. Nagle moim oczom ukazuje się moje imię, nazwisko i wiek zgonu – 39 lat. Klękam na kolana, zaczynam płakać. Dopiero teraz dowiedziałem się, że umarłem. Cały czas myślałem, że nadal żyję.

👻 Zagubione dusze na cmentarzu

Ludzie chodzą po tym cmentarzu, ale jakby mnie nie widzieli, nie zwracają na mnie uwagi. Dopiero podchodzi do mnie dziecko i mówi, że też już jakiś czas się błąka i nie wie, co dalej zrobić. Po chwili dołącza do nas drugie dziecko.

📡 Próba kontaktu ze światem żywych

Postanawiam telepatycznie skontaktować się z polskim badaczem zjawisk paranormalnych, który kontaktuje się z umarłymi za pomocą EVP i transkomunikacji – Ireneuszem Krokowskim.

🕰️ Prawda o moim zaginięciu

Kontakt się udaje. Mówi mi, że zaginąłem trzy lata temu i ślad po mnie całkowicie się urwał, a przez ostatnie pół roku dwa portale internetowe podały dwie różne wersje mojego losu.

✨ Prośba o drogę do światła

Proszę go o odprowadzenie mnie i tych dzieci do światła.

Piotr Gadaj

Artykuł Sen o znalezieniu własnego grobu pochodzi z serwisu Portal unikalnej wiedzy.

Relacja :

👨‍👩‍👧 Rodzinny dom i bolesna strata

W dzieciństwie mój partner mieszkał ze swoją mamą w Legionowie. Jej partner traktował go jak własnego syna. Niestety zachorował na nowotwór i zmarł.

🌑 Po śmierci zaczęły dziać się dziwne rzeczy

Po jego odejściu dom przestał być spokojnym miejscem. Zaczęły wydarzać się niewyjaśnione zjawiska, których nikt nie potrafił wyjaśnić.

📺 Tajemnica telewizora i figurki Matki Bożej

Wszystkie przedmioty położone na telewizorze były zrzucane przez niewidzialną siłę. Jedynie figurka Matki Bożej zawsze pozostawała na swoim miejscu.

🌀 Odkurzacz, który żył własnym życiem

W nocy odkurzacz sam się uruchamiał, a gdy ktoś do niego podchodził – wyłączał się. Najbardziej przerażające było to, że działał nawet bez podłączenia do prądu.

❓ Czy ktoś nigdy nie opuścił tego domu?

Do dziś trudno powiedzieć, czy były to niewyjaśnione zjawiska, czy obecność kogoś, kto po śmierci wciąż pozostał w tym miejscu.

Piotr Gadaj

• _{^{opisany przypadek jest autentyczny, pochodzi z archiwów Piotra Gadaj – badacza zjawisk paranormalnych}}

Artykuł Duchy w Legionowie ( Mazowieckie ) pochodzi z serwisu Portal unikalnej wiedzy.

Relacja :

🌙 Noc, która miała być zwyczajna

W styczniu 2022 roku, gdy mój partner nocował u mnie, miało miejsce kolejne dziwne zdarzenie w moim domu. Leżeliśmy już w łóżku, twarzą do siebie.

✨ Tajemniczy błysk w rogu pokoju

Ja leżałam tak, że za plecami Krzyśka widziałam ścianę, a on za moimi plecami widział cały pokój. W pewnym momencie zerwał się i aż usiadł z wrażenia, bo zauważył w rogu pokoju dziwne światło, taki błysk jak z lampy błyskowej aparatu.

👁️ Zdarzenie, które znałam już wcześniej

Samo zdarzenie nie zdziwiło mnie, ponieważ coś podobnego widziałam już w tym mieszkaniu ja i mój tata trzynaście i dwanaście lat wcześniej.

🤔 Dlaczego zobaczył to właśnie on?

Zdziwiło mnie jednak, że tym razem to mój chłopak dostrzegł światło, a nie ja.

🌑 Cień przechodzący przez pokój

Mimo wszystko próbowaliśmy zasnąć. Patrząc w stronę pokoju, zauważyłam, że przeszedł przez niego jakiś cień.

👤 Mała postać wielkości dziecka

To było dziwne. Cień nie był duży, wielkością przypominał kilkuletnie dziecko i poruszał się bardzo szybko.

😰 Strach, którego nie chciałam okazać

Przestraszyłam się, wiedziałam, że dzieje się coś dziwnego, ale nie chciałam okazywać strachu przy moim partnerze.

⚫ Czarna kula nad naszymi głowami

Odwróciłam głowę w kierunku ściany i twarzą do niego. Wtedy zobaczyłam to ponownie – mały, czarny cień wielkości piłki przeleciał bardzo szybko tuż nad nami przy ścianie.

👁️ Czy chciał, żebym go zobaczyła?

Zdążyłam go zauważyć. Miałam wrażenie, jakby chciał, abym go dostrzegła.

😶 Kolejny raz postanowiłam to zignorować

Przez chwilę nie powiedziałam nic i próbowałam zachować spokój.

😱 Partner również dostrzega cień

Nagle mój mężczyzna krzyknął, bo on również zauważył na środku pokoju pomykający czarny cień.

💡 Światło zapalone aż do rana

Wtedy dopiero przyznałam się, że ja także to widzę. Zapaliłam światło, które świeciło się już do samego rana.

👥 Spotkanie z cienistymi ludźmi

Ta sytuacja od razu skojarzyła mi się z relacjami o tak zwanych cienistych ludziach.

❓ Czym były tajemnicze czarne cienie?

Do dziś nie wiem, co wtedy widzieliśmy. Zwykły zbieg okoliczności, złudzenie czy może coś, czego nie potrafimy wyjaśnić?

Piotr Gadaj

• _{^{opisany przypadek jest autentyczny, pochodzi z archiwów Piotra Gadaj – badacza zjawisk paranormalnych}}

Artykuł Czarny cień w Ostrowi Mazowieckiej pochodzi z serwisu Portal unikalnej wiedzy.

🌫️ Za kurtyną rzeczywistości

Jestem w zaświatach. Dociera do mnie świadomość, że znalazłem się za pewną kurtyną, w miejscu, którego nie da się porównać do niczego znanego na Ziemi.

🚪 Przekroczenie niewidzialnej granicy

Czuję, że przekroczyłem granicę między światem żywych a tym, co znajduje się po drugiej stronie. Wszystko wydaje się dziwnie spokojne i nierealne.

☠️ Spotkanie ze Śmiercią

Widzę, jak postać z kosą spaceruje sobie w oddali. Wiem, że to Śmierć, ta sama, która przychodzi po ludzi w chwili ich zgonu.

🖤 Tajemnicza zakapturzona postać

Jej wygląd jest niepokojący. Zakapturzona postać w czarnej szacie, bez widocznej twarzy, w ręku trzymająca kosę.

🚶 Zbliżenie do nieznanego

Wołam do niej. Postać zatrzymuje się i zaczynamy zbliżać się do siebie.

👁️ Rozmowa z istotą z zaświatów

Podekscytowany przedstawiam się i mówię, że jestem badaczem zjawisk paranormalnych.

⏳ Długa chwila ciszy

Ona przez dłuższą chwilę spogląda na mnie. Nie mówi ani słowa. W tej ciszy kryje się coś, czego nie potrafię zrozumieć.

🌑 Obojętność Śmierci

Po chwili odwraca się i idzie dalej, jakby moja obecność nie miała dla niej żadnego znaczenia.

❓ Czego chciała mnie nauczyć?

Czy było to zwykłe marzenie senne, czy może krótkie spojrzenie za zasłonę oddzielającą życie od śmierci?

🔮 Spotkanie, którego nie da się zapomnieć

Niektóre doświadczenia pozostają w pamięci na zawsze i sprawiają, że zaczynamy zadawać pytania o to, co czeka nas po drugiej stronie.

Piotr Gadaj

Artykuł Z dziennika badacza zjawisk paranormalnych pochodzi z serwisu Portal unikalnej wiedzy.

Relacja :

🏰 Wizyta na Zamku Kazimierzowskim w Przemyślu

Witam Piotrze, podsyłam Ci ciekawy artykuł o Zamku Kazimierzowskim w Przemyślu, gdzie jestem obecnie. A na tym zamku byłam wczoraj, nie w pełni świadoma, że tam straszy, a w dodatku że aż tak bardzo straszy.

🕯️ Niepokojące odczucia w lochach

Będąc w lochach, w najgłębszej ich części, poczułam, że muszę z niej wyjść. Poczułam się źle, jakby było tam bardzo tłoczno i jakby zaczęła boleć mnie głowa.

😵 Tajemniczy ucisk i nagła potrzeba ucieczki

Nie był to jednak zwykły ból. Szybko to przeszło, gdy tylko wyszłam z tego pomieszczenia i jego korytarzy.

👥 Wrażenie niewidzialnego tłumu

Gdy poczułam ten dziwny tłok, przyszła mi myśl, że jest to związane z tym miejscem i z tym, co musiało się tam wydarzyć. Miałam wrażenie, że jest ich tam bardzo dużo.

👨‍👩‍👦 Tylko ja coś odczuwałam

Mój mąż nic nie odczuwał, bo nic nie mówił. Był tam też mój ośmioletni synek i dla niego było to miejsce jak każde inne.

🔥 Tajemnica komnaty z kominkiem

Baszta z kominkiem znajduje się pod tymi lochami, a sam pokój z kominkiem, chociaż najlepiej urządzony, nie przykuwał mojej uwagi.

📸 Niewytłumaczalne przyciąganie

Przeszłam koło niego, ale gdy wracałam, coś mnie do niego przyciągnęło i zaczęłam bić się z myślami, czy zrobić mu zdjęcie, czy nie.

🧩 Poszukiwanie czegoś niewidzialnego

Nie odnajdywałam w nim nic wyjątkowego, a mimo to zatrzymałam się przy nim na dłuższą chwilę, jakbym chciała się czegoś w nim doszukać.

🌫️ Przeczucie obecności w zamku

Ogólnie w całym zamku miałam lekkie poczucie, że coś tu może straszyć. Miałam takie odczucie, jednak nie czułam wtedy żadnej obecności.

⚫ Wszystko zaczęło się w lochach

Tylko w tych lochach odczułam coś, czego nie potrafię racjonalnie wyjaśnić.

📖 Poszukiwanie historii o duchach

Znalazłam dziś artykuł, bo chciałam sprawdzić historię tego miejsca i przyszło mi do głowy, że Ci go wyślę wraz z moimi osobistymi odczuciami.

❓ Czy takie odczucia są normalne?

Zastanawiam się tylko, czy takie wrażenie tłoku i ucisku w głowie jest normalne i czy zdarza się w miejscach o silnym natężeniu zjawisk paranormalnych.

👁️ Czy tylko niektórzy to czują?

Jeśli takie odczucia rzeczywiście się zdarzają, to czy pojawiają się u większości ludzi, czy tylko u osób bardziej wyczulonych na obecność duchów?

Piotr Gadaj

Artykuł Odczucia na zamku Kazimierzowskim w Przemyślu ( Podkarpackie ) pochodzi z serwisu Portal unikalnej wiedzy.

Relacje :

🏚️ Tajemnicze odgłosy na dachu

Szybkie tupanie i bieganie po dachu. I tak było za każdym razem, gdy ktoś obcy nocował.

🚪 Nocne wołanie o pomoc

Pewnej nocy jeden z pracowników zaczął walić w drzwi do naszego domu i krzyczał o pomoc, bo ktoś chodzi po dachu, człowiek bez jednej nogi, jednak moi rodzice w to nie uwierzyli.

🌙 Sny o postaci biegającej po dachach

Często mi się śniło, że widzę kogoś biegającego po dachach, być może będąc dzieckiem widziałam to nie raz.

👻 Niewyjaśnione wydarzenia w rodzinnym domu

W moim rodzinnym domu działy się rzeczy niewyjaśnione do dziś.

🖼️ Obraz Jezusa na gruzach

Kiedyś na gruzach w podwórku leżał obrazek w ramce Pana Jezusa, miałam wtedy 12 lat, ojciec pod wpływem alkoholu go wyrzucił.

🩸 Krew płynąca z serca Jezusa

Z tego obrazu wypływała gęsta krew z serca Pana Jezusa i leciała po gruzach strumieniem. Nie umiem tego wytłumaczyć.

💔 Dramatyczne dzieciństwo

Jestem świadoma wszystkiego co wydarzyło się naprawdę. Nie piję alkoholu i nie zażywam narkotyków, ani innych substancji.

😈 Ojciec jak opętany

Ja, moi bracia i mama byliśmy katowani i znęcani przez naszego ojca, który nas bił i katował pod wpływem alkoholu. Ojciec zachowywał się jak opętany.

🪓 Dom pełen strachu

Rzucał na nas i mamę siekierą i nożami, zachowywał się jak dzikie zwierzę. Wszyscy się go bali.

🐕 Okrutne wspomnienia

Musieliśmy nocą ustawiać się w krąg i kazał nam patrzeć jak katuje naszą mamę. Jak wieszał na sznurku nasze ukochane psy.

⏳ Przeszłość, która nie zniknęła

Ojciec teraz nie pije, bo mu zdrowie nie pozwala, jakim był egocentrykiem, takim jest do dziś.

👁️ Czerwone oczy za oknem

Kiedyś w nocy nie mogłam spać, to było tak około 2 w nocy. Wstałam, zeszłam do piwnicy do kuchni, aby zaparzyć sobie herbatę.

🔴 Istota przy szybie

Stoję blisko okna i widzę ciemnoczerwone, duże oczy, jakby coś miało ogromną głowę.

😨 Strach, który pozostał do dziś

Jak ja się tego widoku spłoszyłam blisko szyby. Od tamtej pory zasłaniam okna w kuchni zasłonkami.

🌑 Paranormalne zjawiska w okolicy

Dodam jeszcze, że tu w rejonach, gdzie mieszkam – centrum Polski między Piątkiem a Łęczycą, we wsiach Karsznice, Ambrożew, Tum, Nowy Gaj i Podgórzyce – działy się przed wojną, po wojnie i dzieją się do dziś paranormalne zjawiska.

Piotr Gadaj

• _{^{opisany przypadek jest autentyczny, pochodzi z archiwów Piotra Gadaj – badacza zjawisk paranormalnych}}

Artykuł Nadprzyrodzone opowieści pochodzi z serwisu Portal unikalnej wiedzy.

Relacja :

🌙 Tajemnicza sytuacja o 4 nad ranem

Cześć wczoraj miałem taką sytuacje w pracy – byłem sam, godzina około 4 rano, robię i nagle poczułem bardzo intensywny zapach, trwał może z pół minuty, aż się oglądnąłem czy może ktoś przyszedł, ale nikogo nie było.

👻 Czy to była obecność ducha?

Kiedyś słyszałem, że obecność ducha tak się objawia, może miałem zaszczyt poczuć ducha. Natomiast z półtora roku temu zmarł tam znajomy w tym pomieszczeniu. Tylko ja z nim nie miałem żadnego zatargu, lubiłem go, może on odwiedził mnie.

👣 Wspomnienie sprzed pół roku

Teraz mi się tak przypomina, z pół roku temu też słyszałem jakby ktoś szedł, ale zapachu wtedy żadnego nie czułem. Też wtedy byłem sam.

❓ Pytanie o zapach

Piotr Gadaj : Do czego mógłbyś przyrównać zapach ?

Grzegorz : „ jak perfumy ładny zapach. Ale taki fest intensywny, jakby ktoś przy mnie stał „

Piotr Gadaj

• _{^{opisany przypadek jest autentyczny, pochodzi z archiwów Piotra Gadaj – badacza zjawisk paranormalnych}}

Artykuł Zapach ducha pochodzi z serwisu Portal unikalnej wiedzy.

Relacja :

👶 Opuszczanie ciała od dzieciństwa

Od dziecka potrafiłem opuszczać ciało. Myślałem wtedy, że to normalne i każdy tak ma. Podglądałem ludzi, rodzinę, latałem. Dopiero jako nastolatek zrozumiałem, że coś jest nie tak. Bałem się i nie potrafiłem tego zrozumieć.

🌈 Świetliste kule i niezwykłe obserwacje

Jako mały około 4-letni dzieciak, często widywałem świetliste kule w różnych kolorach. Lewitowały nad ziemią w promieniu 100 m. Miałem wrażenie, że to wesołe miasteczko, a to była głęboka komuna i dorośli tego raczej nie widzieli.

☀️ Tajemniczy poranek w 1991 roku

Jak miałem 5 lat, to był rok 1991, początek lata, mieszkaliśmy naprzeciw klasztoru franciszkanów. Obudziłem się i było bardzo jasno. Myślałem, że już dzień, wstałem z tapczanu, ubrałem buty i wybiegłem na korytarz.

💫 Skok w strumień światła

Miałem do pokonania kilka stopni do drzwi. Miałem takie swoje dziecięce wyzwanie, by na raz przeskoczyć te stopnie. Kiedy skoczyłem, wpadłem w strumień światła, jakby w dziurę. Znalazłem się w bardzo jasnym pomieszczeniu.

✨ Spotkanie w jasnym pomieszczeniu

Przede mną siedziała piękna wysoka blondynka i starszy pan z brodą. Widziałem za nimi wielki telebim. Pamiętam, że byli ubrani w białe ubrania z takim wyciętym V przy szyi. Zapytali mnie: „Jak mi tu jest?”. Odpowiedziałem, że dobrze. Więcej nic nie pamiętam. To było dość dziwne jak na sen. Dziwne wspomnienie. „

Piotr Gadaj

Artykuł Przeżycia Kamila w astralu pochodzi z serwisu Portal unikalnej wiedzy.